Cięcie metali pod wodą

Wycinanie ścianki szczelnej

kontakt: 602264387

Hydrotechnika

Cięcie Tlenowo - Elektryczne (łukowe)

Cięcie przeprowadza się elektrodą drążoną z doprowadzeniem tlenu do przecinanego miejsca. Istota procesu zależy od rodzaju ciętego materiału. Przy cięciu stali nisko węglowych metal zostaje rozgrzany ciepłem luku, a następnie spalony w doprowadzonym tlenie; jest to więc cięcie tlenowe; tlenki w stanie płynnym są wydmuchane tlenem. Przy cięciu metali innych niż stale nisko- węglowe metal zostaje stopiony ciepłem luku, a następnie wydmuchany tlenem łącznie z tlenkami w stanie stałym; jest to więc cięcie wytapianiem. Cięcie tlenowo-elektryczne umożliwia przecinanie dowolnego rodzaju materiału w dowolnej pozycji.

Elektrody i instalacja

Do cięcia tlenowo-elektrycznego stosuje się elektrody topliwe, otulone, drążone

(z otworem w środku) oraz elektrody nietopliwe, węglowe lub ceramiczne, drążone (z otworem). Elektrody metalowe (topliwe) wykonywane są z rurki lub z rurek nakładanych na siebie. Średnica otworu wewnętrznego wynosi 2 - 3 mm. Średnica zewnętrzna 5 - 10 mm, nie licząc otuliny, a średnica elektrod węglowych

i ceramicznych do 15 mm. Najczęściej stosuje się elektrody metalowe o średnicy zewnętrznej 8 mm z otworem o średnicy 3 mm i elektrody węglowe o średnicy zewnętrznej 8 - 10 mm.


Elektrody metalowe są zawsze otulone i muszą mieć izolację wodoodporną. Elektrody ceramiczne lub węglowe pokryte są z zasady warstwą miedzi lub aluminium dla uzyskania lepszego przewodzenia prądu; elektrody te również muszą mieć izolację wodoodporną. Jeżeli nie dysponujemy elektrodami fabrycznie przystosowanymi do cięcia pod wodą, należy elektrodę przeznaczoną do cięcia na powierzchni pokryć wodoszczelną powłoką. Spośród wielu rodzajów stosowanych powłok najprościej wykonuje się powłokę parafinową, gotując elektrody w parafinie przez 10 - 20 minut. Przed gotowaniem należy elektrody dokładnie wysuszyć w temperaturze 100-110C przez 1 - 2 godzin. Dotyczy to elektrod metalowych.


Elektrody węglowe i ceramiczne najłatwiej jest pokryć lakierem bezbarwnym wodoodpornym. Elektrody metalowe z uszkodzoną otuliną w zasadzie nie powinny być stosowane. W warunkach skrajnej konieczności można je użyć, wypełniając ubytki otuliny klejem i owijając zaklejone miejsce taśmą izolacyjną. Owijanie elektrody taśmą izolacyjną zaleca się również w przypadku przecinania grubych elementów lub pracy w warunkach, w których łatwo jest uderzyć elektrodą o jakieś konstrukcje.


Elektrody łączone są z uchwytem (palnikiem) przy pomocy gwintu (elektroda zakończona jest gwintowaną końcówką, -a uchwyt ma gwintowane gniazdo) lub na zacisk; w tym przypadku elektroda zakończona jest cylindrycznym odcinkiem gołego metalu (bez otuliny), a w uchwycie znajduje się cylindryczne gniazdo. W gnieździe elektroda utrzymywana jest sprężystą tulejką lub śrubą dociskową. Przed zanurzeniem się nurek powinien obowiązkowo sprawdzić stan gniazda w uchwycie i stan końcówek każdej elektrody. Końcówki nie powinny być zardzewiałe, pogięte lub z zadziorami. Uszkodzone końcówki elektrod mogą znacznie utrudnić, a czasem wręcz uniemożliwić, wymianę elektrody pod wodą.


Należy również sprawdzić drożność elektrod i stan uszczelnienia w uchwycie. W tym celu należy zamocować elektrodę w uchwycie i otworzyć dopływ tlenu, zatykając na chwilę palcem wylot z elektrody; tlen powinien swobodnie wypływać z elektrody, a jednocześnie nie powinien wypływać z połączenia elektrody z uchwytem. Wymieniać elektrody pod wodą wolno tylko po odłączeniu obwodu (uchwytu i masy) od spawarki. Obwód wyłącza obsługa na powierzchni na polecenie nurka i włącza z powrotem również na polecenie nurka. Wymiana pod napięciem grozi porażeniem nurka.